สถิติฟอรั่ม ช่วยเหลือ
  • 2354เข้าชม
  • 0ตอบกลับ

 เราอาศัยโลกอยู่…เพื่ออะไร ?

ไดเร็กชั่น



อาศัยโลกอยู่เพื่อ…สร้างความดี  
โลกที่เราอาศัยอยู่นี้หรือสิ่งต่างๆที่เรากำลังครอบครองอยู่ทั้งหมดล้วนแต่เป็นของโลกโดยแท้จริงทั้งสิ้น เพราะขาดความเข้าใจ ต่อความเป็นจริงของชีวิตจึงหลงคิดยึดถือกันว่า….สิ่งนั้น สิ่งนี้เป็นของเรานั่นก็เมียเรานี่ก็ผัวเรา และนั่นก็ลูกเรา ส่วนตัวของเราแท้ๆก็ยังไม่มีแล้วจะมี สิ่งต่างๆ หรือลูกเมียมาแต่ที่ไหนคล้ายๆกับว่าเราโกหกตัวเอง….เมื่อเราโกหกตัวเองหลอกตัวเองหลงขี้ตู่ยึดเอาสิ่งต่างๆที่เป็นของโลกมาโอบกอดไว้เป็นของตนย่อมต้องถูกลงโทษ คือได้รับความทุกข์ทรมานเป็นผลตอบแทนใครโอบกอดไว้มากเท่าใด….เขาคนนั้นย่อมได้รับความทุกข์ทรมาน มากเท่านั้น
แต่คนที่ฉลาด เขาจะคิดแค่เพียงว่า….เราเกิดมาในโลกนี้ หอบเอามาเพียงความเปลือยเปล่า เท่านั้น มาอาศัยโลกอยู่เพื่อสร้างความดีสิ่งต่างๆที่โลกมีอยู่ เราขอหยิบยืมใช้ก่อนเท่าที่จำเป็นเพื่อยังชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยและจะขอใช้สิ่งต่างๆของโลกอย่างทะนุ ถนอมระมัดระวังใช้อย่างพอดี ไม่สะสม ไม่กักตุน เมื่อเสร็จ กิจของการเกิดมาเพื่อสร้างความดีแล้ว จะยกสิ่งต่างๆที่หยิบยืมมาคืนกลับให้โลกทั้งหมด….หากเราฝึกคิดให้เป็น คิดให้มีสาระเพียงเท่านี้ก็สามารถปลดเปลื้องความทุกข์ต่างๆที่มีให้เบาบางหรือ หมดสิ้นลงไปได้….
เพื่อ…เผชิญทุกข์ด้วยใจที่สงบ
คนเราเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น ก็เกิดการสับสน วุ่นวายจนต้องเป็นทุกข์ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนเกินเหตุเลยไม่เป็นอันกินอันนอนแม้จะยืนเดินนั่งหรือจะอยู่ในอิริยาบถใดๆ ก็มีแต่ความร้อนรุ่มคอยแต่วิตกกังวลจนทำอะไรไม่ถูก มองปัญหาไม่เห็น แก้ไขปัญหาไม่ได้เมื่อไม่รู้จะแก้ไขปัญหาอย่างไร ก็เอา แต่ไปบนบานศาลเจ้า เข้าหาคนทรง หมอดูหรือดื่มเหล้า เที่ยวเตร่ สรวลเสเฮฮา กับเพื่อนฝูงจนกลายเป็นการสะสมปัญหาพอกพูนความทุกข์ไปมากกว่าเก่าจึงเป็นการยากที่จะแก้ไขปัญหา หรือความทุกข์ใจให้หมดลงได้
ส่วนคนที่เคยฝึกคิดอย่างมีสาระ ย่อมมีมุมมองการคิดที่ดีมีความฉลาดมีความกล้าหาญที่จะเผชิญหน้ากับความทุกข์ที่เกิดขึ้นด้วยดวงใจที่สงบเย็นมีสติอันสุขุมในการคิดที่จะไม่ให้เกิดความทุกข์ขึ้นแก่ตนและยังคงคอยเฝ้าต้อนรับกับความทุกข์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างไม่สะทกสะท้านเหมือนดังต้นไม้นานาพันธุ์ ที่เฝ้ารอการมาเยือนของฤดูกาลอย่างสงบนิ่ง….
สุดท้าย..ถึงท้อแท้แต่อย่าแพ้พ่ายไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นในชีวิตจะหนักหรือเบาจงอย่าคิดให้เกิดการท้อแท้อ่อนใจ เพราะการท้อแท้อ่อนใจนั้นมันจะทำให้ชีวิตของเราเหมือนกับว่าตายไปแล้วซีกหนึ่งหมั่นฝึกคิดอย่างมีสาระ เพื่อสร้างเสริมเติมแรงใจให้กับชีวิตอยู่เสมอแล้วสักวันหนึ่ง…. เราอาจจะกลับมายืนอย่างมั่นคงตรงที่เคยล้มอยู่นั่นเอง….หรือเราอาจจะเกิดความท้อแท้อ่อนใจต่อปัญหาที่กำลัง ประสบอยู่ให้คิดถือเสียว่า…ถึงจะท้อแท้แต่เราจะแพ้ไม่ได้เพราะคนที่รอคอยความหวังจากเรายังมีอยู่….หากเราแพ้เสียคนหนึ่งอีกหลายคนคงต้องลำบาก…..

ที่มา : http://www.chaoprayanews.com
แบ่งปัน แบ่งปัน Tweet
กล่องตอบกลับด่วน

เหลือ255 ตัวอักษร
กรุณาใช้ข้อความที่สุภาพ คุณสามารถบันทึกฉบับร่างได้
 
ถอยกลับ ถัดไป